De gele brug van Ankeveen

Ankeveen krijgt een nieuwe brug die gaat lijken op een gele ophaalbrug die daar ooit lag. Een groot verschil: de nieuwe brug kan niet open. ‘t Is alleen voor ‘t mooi. De gemeenteraad stelde €250.000 beschikbaar. Iedereen stemde vóór. Een kwart miljoen; veel geld voor een kunstwerk annex monument. Slechts één raadslid durfde te zeggen dat het kitsch is.

In het raadsvoorstel stond: “Het is evident dat het terugbrengen van een brug met een geheel eigen geschiedenis en een opvallende verschijningsvorm bijdraagt aan het behoud van de geschiedenis van Ankeveen en daarmee het historische karakter van het dorp.” Zó evident is het overigens niet. Met de opvallende verschijningsvorm valt het nogal mee; het gaat hier om een doodgewone ophaalbrug, zij het eentje die niet opgehaald kan worden. En welke bijdrage de brug gaat leveren aan het behoud van de geschiedenis van Ankeveen is ook niet duidelijk. Maar de raad ging unaniem accoord.

De gele brug van Ankeveen, oud en nieuw. (bron)

Het gaat hier om nostalgie, een vorm van heimwee. Men wil de sfeer van vroeger terug. Je leest er tegenwoordig veel over in blogs en boeken: “In het land der volwassenheid is nostalgie een dankbare ontsnappingsroute voor wie even genoeg heeft van realiteit, prestatiedrang of kopzorgen.” (bron) Mensen willen contact met het verleden. Men leest boeken als Gouden Jaren en heruitgaven als Afke’s Tiental. De gele brug doet denken aan de tijd van toen, ‘toen het leven nog goed was’, toen we nog kind waren.

Sham Castle. (bron) (sham is Engels voor nep)

Er zijn veel voorbeelden van dit soort kitsch — want dat is het — in Nederland en daarbuiten. Engeland is er sterk in. Een bekend bouwsel daar is Sham Castle vlak bij Bath, ruim twee en een halve eeuw geleden op een heuvel opgetrokken omdat de eigenaar van een van de grote buitens een mooi uitzicht wilde hebben. Het bestaat uit een muur met kantelen en een paar torens. Verder niets. Sham. Nep.

De brug in Ankeveen kost een fors bedrag, en wat heb je dan? Een nieuwe ophaalbrug die niet opgehaald kan worden (en die daarmee waarschijnlijk uniek is in Nederland). Het is, zoals Renée Wijnen (DLP) op de raadsvergadering opmerkte: “pure kitsch”. Dat is ook het gevoel dat zich in de toekomst steeds bij mij zal opdringen als ik er overheen moet en Ankeveen binnenrijd: nep, fake, kitsch. En of dát nou de bedoeling is… ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.