Het debuut

Soms zie je een scenario bewaarheid worden waar je je hart voor vasthoudt. Neem nou de bekrachtiging van Mario Wouters als voorzitter van de commissie Maatschappelijke en Sociale zaken.

Woensdag de 23e mei was dat voorzittersdebuut van Mario. Niet dat ik wenste dat het gierend uit de klauwen zou lopen, ik vreesde dat. Het voorzitten van een commissie is geen sinecure; Het onderwerp goed inleiden, de discussie modereren en dan naar een einde werken en afconcluderen, het is niet iedereen gegeven.

Ik ken Mario al jaren. Een aardige vent, open en eerlijk. In voor een geintje, niet te zwaar tillen aan het leven alsjeblieft. Echt, ik mag hem wel. Maar eerlijk is eerlijk, ik vreesde met grote vreze voor zijn voorzitterschap. Chaos voorzag ik, totale chaos. Spraakverwarring en misverstanden, Babelse toestanden.

Maar nee hoor…

Mario stak boven zichzelf uit. Nette inleidingen, redelijke moderatie en netjes afconcluderen. Zoals het hoort. Ja, er gingen ook dingetjes wat minder… Voigt pakte geen twee termijnen, hij pakte er wel vijf. Hidding blééf maar vragen stellen, dat mocht best wel ingedamd. En bij de presentatie Privacy was het niet Mario die richting DLP voet bij stuk hield, dat deed de burgemeester voor hem. Hinderlijk ? Nee hoor, menselijke onwennigheid, behorend bij een eerste keer. Beetje ervaring is nu eenmaal belangrijk en het mooie is, dat komt vanzelf.

Al met al Mario, geen onverdienstelijk debuut. Ik ga je vaker horen.

Martin Vuyk