St. Maarten

Vanavond werd er drie keer gebeld. Een paar kinderen voor de deur, met ieder een lampion in de ene hand en een plastic zak in de andere. Achter hen op de stoep, in het donker, een paar ouders. Het was 11 november, St. Maarten. Het regende.

   Sinte Sinte Maarten
   de koeien hebben staarten
   de meisjes hebben rokjes aan
   Daar komt Sinte Maarten aan

Ik was geheel en al voorbereid, al was ik vanmiddag wat laat naar de supermarkt gegaan om snoep te halen. De keus was gering, anderen waren me voor geweest. Desalniettemin had ik, toen er gebeld werd, een schaal met mandarijnen en minimarsen achter m’n rug. Nadat de kinderen uitgezongen waren, hield ik ze de schaal voor: “Verplicht twee kiezen. Van allebei één!”

Het tweede groepje kinderen, ook alle drie een jaar of zes, kwam met
   Elf november is de dag
   dat mijn lichtje, dat mijn lichtje
   elf november is de dag
   dat mijn lichtje branden mag.

Daarna kwamen nog drie giechelmeiden van een jaar of 14, die duidelijk beter zongen dan de jonkies. Het regende nog steeds. Toen ik vroeg of ze niet wat oud waren voor St. Maarten, zakten ze alle drie gelijktijdig door de knieën en riepen in koor: “Nee hoor!” Big smile. Ook zij kregen een mandarijn en een minimars.

Wat is het toch vreselijk leuk, zo’n puur hollandse traditie. En wat is het toch eeuwig zonde dat een andere mooie gewoonte, de intocht van sinterklaas met zijn zwarte pieten, geruïneerd wordt door een stel mensen die traditie verwarren met geschiedenis.

One thought on “St. Maarten”

  1. Ik pleit voor een St. Maartenradar. Zoiets als een buienradar, maar dan met de verwachting hoeveel kinderen er aan je voordeur komen zingen. Dat gaat namelijk nogal eens mis.
    Of je bent vergeten snoep te kopen en je deurbel gaat achter elkaar, waarbij je de restjes snoep in huis bijeen schraapt om geen gierigaard te lijken.
    Of je hebt er wel aan gedacht en een forse hoeveelheid Marsjes, Chuba Chup lolly’s en andere lekkernijen ingeslagen en er komt niemand. Geen belletje, geen kind.
    Dat laatste hadden wij dit jaar.
    Ik denk dat wij nog tot ruim in januari Marsjes en lolly’s eten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.