De afgelopen twee dagen zag ik twee prachtige voorbeelden van politici die zich uitspraken over een onderwerp dat ze bezighield. Dat verdient navolging. Het is moedig en eerlijk. En het draagt bij aan begrip waar dat zo hard nodig is.
Ik las in het weekblad Wijdemeren een stuk van Herman Stuijver over de begrotingsbehandeling vorige week dinsdag. Hij schreef over de bijdrage van Olivier Goetheer die buiten de gebaande paden trad. Een beetje zoals we vroeger in november Algemene Beschouwingen hadden bij het debat over de begroting voor het volgende jaar. (Die rol van Algemene Beschouwingen, waarin je als partij je mening over alles mag uitspreken, schijnt min of meer overgenomen te zijn door de behandeling van de voorjaarsnota.)
Monumentale bijdrage
In dat stuk noemde Herman de monumentale bijdrage van Olivier Goetheer in de raad over de begroting. Ik was verhinderd om naar die raad te gaan en ter plekke horen wat er gezegd werd. Reden genoeg om de raadsvergadering terug te kijken dus. Dat deed ik gisteren.
Olivier Goetheer voegde op zeker moment aan zijn bijdrage aan het debat over de begroting een terugblik toe op de gebeurtenissen in Amsterdam voor en na de wedstrijd Ajax – Macabbi Tel Aviv op 7 november van dit jaar. Met spreekkoren van Macabbi fans tegen “Arabieren”, zoals zij Palestijnen noemen en met onvergeeflijke fysieke aanvallen op Joodse voetbalfans in Amsterdan door jongens op scooters. Het schandalige vragen om paspoorten, gewoon op straat. En dat tegen de achtergrond van de herdenking van Kristallnacht op 9 november 1938 toen Joodse winkels en synagogen massaal vernield werden.
Olivier verklaarde Joods te zijn qua afkomst. Zonder de religieuze bagage. Hij is een Nederlander van Joodse afkomst, zoals een ander met een Nederlands paspoort van Franse, Duitse, Marokkaanse of welke afkomst dat ook is. Hij vertelde dat hij op zijn hoede is in het huidige politieke klimaat in ons land. Hij droeg een davidsster. Dat doet hij niet meer om problemen te vermijden.
Hij riep op om te stoppen met bevolkingsgroepen de schuld te geven van wat dan ook. We weten immers sinds 80 jaar waar dat toe leidt.
Hij veroordeelde de Haagse politici die direct concludeerden dat er een grote integratiecrisis zou zijn, en dat Marokkanen, als groep, niet passen in de Nederlandse maatschappij. Waarmee zij de kloof en de haat vergroten en versterken.
Het is mooi als iemand in de politiek zijn vertrouwen in de rechtsstaat uitspreekt, zoals Olivier Goetheer deed. Zeker als dat versterkt wordt met een persoonlijke noot. Daar hebben we volksvertegenwoordigers voor!
Bekijk zijn bijdrage in het begrotingsdebat hier. Hij begint met zijn verklaring op 1.13 op de tijdbalk.
Artikel 1 van de Grondwet: In artikel 1 van de Nederlandse Grondwet staat dat iedereen die zich in Nederland bevindt in gelijke gevallen gelijk moet worden behandeld. Je mag niet discrimineren wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, handicap, seksuele gerichtheid of op welke grond dan ook.
Ingrid Coenradie sprak zich ook uit.
Er was gisteren, verrassend genoeg, nog een dergelijk moedig optreden, maar dan in de Tweede Kamer. Staatssecretaris Ingrid Coenradie (Justitie en Veiligheid, PVV) deed in een Kamerdebat haar persoonlijke beeldende verhaal over twee aanrandingen waarbij zij de details niet verhulde. Eén toen ze dertien was en één toen ze achttien was. Zij twijfelde vooraf of ze dat wel zou doen. Maar uiteindelijk deed ze het, omdat ze vond : “Dat ze het juist nu en juist hier in het parlement moest doen.” En daar heeft ze volkomen gelijk in. Door zich in het openbaar uit te spreken vertoont ze grote moed. En ze toont daarmee aan dat niet zij zich moet schamen, maar de daders van de aanrandingen. Ook dat is een krachtig signaal.
Dus politici, maar ook anderen, spreek je uit!