1 foto, 1000 woorden, politieke wartaal

Het is een bekende ‘wijsheid’: één foto zegt soms meer dan duizend woorden. Dat is wellicht wat overdreven, maar er zijn zeker foto’s die zaken bijzonder treffend in beeld brengen. Dit is er zo een, gemaakt tijdens de raadsvergadering van afgelopen donderdag (5 oktober).

De fractie van DorpsBelangen in de raadsvergadering van 5 oktober: Voigt (links) en IJsbrandij. (Foto Douwe van Essen)

De kwestie hier is het standpunt van DorpsBelangen (DB) over de bestuurlijke toekomst van de gemeente Wijdemeren. Wat moet er gebeuren: zelfstandig blijven, nauwer samenwerken met omliggende gemeenten, ambtelijk fuseren (waarbij de eigen gemeenteraad en het eigen college in stand blijven) of bestuurlijk fuseren (waarbij Wijdemeren als gemeente geheel versmelt met een buurgemeente)?

Achter de schermen was de gemeenteraad er begin dit jaar druk mee. Conclusie: alleen een algehele bestuurlijke fusie biedt soelaas om de inwoners behoorlijke dienstverlening te bieden tegen een aanvaardbare prijs en ook nog wat ambities waar te maken.

Verschil van mening

Tijdens de vergadering van een raadscommissie in juli bleek dat daarover verschil van mening bestond in de DB-fractie. Fractievoorzitter Patricia IJsbrandij kondigde aan dat DB de week erna, in de gemeenteraad, verdeeld zou stemmen.

Fractielid René Voigt liet de feiten de doorslag geven en stelde zich op het standpunt: hoe jammer ook, aan bestuurlijke fusie valt niet te ontkomen. IJsbrandij kon die stap niet zetten. Ze vond, zei ze tegen De Gooi- en Eemlander, ‘dat het wel pijnlijk snel gaat’, Weekblad Wijdemeren noteerde destijds dat ‘zij worstelt met de emoties’. In de raadscommissie weigerde ze te kiezen voor bestuurlijke fusie.

Verdeeldheid voorbij

Een week later kwam de gemeenteraad bijeen. Voigt stemde, zoals te verwachten, voor het voorlopige besluit tot bestuurlijke fusie. IJsbrandij was kennelijk van haar emoties bekomen en deed dat eveneens. De verdeeldheid was achter de rug.

Maar toen kwam afgelopen donderdag de vergadering waarin de gemeenteraad het voorlopige fusiebesluit uit juli moest omzetten in het definitieve besluit. IJsbrandij kwam met opmerkelijke tekst. Sinds de juli-vergadering had ze ‘elkaar tegensprekende stukken’ gezien, vertelde ze (zonder dat toe te lichten). En, beweerde ze, ‘in Wijdemeren zijn mensen in het algemeen meer dan tevreden’.

Wilna Wind (PvdA/GroenLinks) wierp tegen: ,,Ik hoor ontzettend veel klachten’’. Ja, maar daar had IJsbrandij het niet over, ze doelde op ‘de woonbeleving’, en ‘die is super-positief: recreatie, wonen, natuur’. Nu is dat laatste onomstreden. Maar met de bestuurlijke toekomst van de gemeente heeft die ‘woonbeleving’ niets te maken, dus waar had IJsbrandij het eigenlijk over?

Geen antwoord

Aha, ze maakte nóg een opmerking: ,,Er zijn wel dingen die echt anders moeten worden’’. Voor Margriet Rademaker (De Lokale Partij) aanleiding voor de logische vraag: ,,Hoe lossen we dat dan op?’’ IJsbrandij: ,,Die sla ik over’’. Verbluffend. Er werd een reële vraag gesteld, maar IJsbrandij liep daarvoor weg.

Iets later kwam ze er toch op terug. ,,Ook een ambtelijke fusie zou prima kunnen werken’’, stelde ze. Nu was het Esther Kaper (ChristenUnie) die de realiteit erbij haalde: ,,Onze bestuurskracht is heel slecht’’. Ditmaal kwam er wel antwoord. ,,Bestuurskracht’’, zei IJsbrandij, ,,krijg je door samenwerking, niet door bestuurlijke fusie’’. Waarna ze ambtelijke fusie aanprees, ‘als tussenstap’.

Pardon? Ze wil dus geen bestuurlijke fusie, wel een ambtelijke, maar dan als tussenstap. Als tussenstap naar wat? Daarvoor is dan maar één reële optie: een bestuurlijke fusie – die ze niet wil. Er viel geen touw aan vast te knopen.

En weer verdeeld

Zoals IJsbrandij aan het eind van haar bijdrage aankondigde, stemde de DB-fractie verdeeld: Voigt voor bestuurlijke fusie, IJsbrandij tegen.

Na die vertoning vroeg ik me af wat er bij DorpsBelangen aan de hand is. Hoe het zit met Voigt is op zichzelf duidelijk: die heeft zich door de harde feiten laten overtuigen, stemde daarom in juli voor bestuurlijke fusie en deed dat donderdag opnieuw. Je kunt het met hem eens of oneens zijn, maar hij vertoont rationeel en consistent politiek gedrag.

Hoogst verward

IJsbrandij daarentegen zagen we zwabberen. Eerst door emotie gedreven tegen fusie, kort daarna in juli toch voor bestuurlijke fusie, waarna ze, toen het erop aan kwam, alsnog tegen stemde. Ze hield er donderdag een hoogst verward verhaal over dat niets ophelderde.

Maar wacht eens: afgelopen dinsdag (3 oktober) had een raadscommissie zich al met de bestuurlijke toekomst bezig gehouden en van de insprekers die toen aanschoven, was Wiet van den Brink er één. Zijn voornaamste uitspraak: ,,Beter ter halve gekeerd dan ten hele gedwaald’’. Ofwel: gemeenteraad, stem donderdag tegen bestuurlijke fusie.

Dat was interessant, want Van den Brink is niet zomaar een loslopende inwoner, hij is partijvoorzitter van DorpsBelangen. Die partijvoorzitter keerde zich als inspreker dus tegen bestuurlijke fusie. En twee dagen later hoorden we IJsbrandij op grond van onnavolgbare ‘argumenten’ tegen stemmen, terwijl ze in juli nog voor had gestemd.

Druk op fractie?

Zou het partijbestuur op de fractie druk hebben uitgeoefend om zich bij de finale stemming toch tegen bestuurlijke fusie te keren? Dat zou zomaar kunnen, nietwaar?  Het maakt IJsbrandij’s gezwabber en politieke gezwatel er niet ineens inhoudelijk sterker op, maar wel verklaarbaar.

Over Voigt zegt het ook iets. In juli maakte hij een rationele afweging en stemde dienovereenkomstig. Sindsdien zijn er geen overtuigende nieuwe feiten op tafel gekomen. Dus heeft hij – druk vanuit het partijbestuur of niet – aan die  afweging vastgehouden en stemde hij afgelopen donderdag opnieuw vóór het pad naar bestuurlijke fusie. Zoals gezegd: dat is rationeel en consistent.

3 gedachten op “1 foto, 1000 woorden, politieke wartaal”

  1. Harm, wat heb je de huidige onzekerheden goed verwoord en wat ontzettend jammer dat je niet meer in de gemeenteraad zit!

  2. Ik vind het niet meer dan normaal dat een raadslid zijn of haar mening kan bijstellen. Daarvoor was de fase tussen voorgenomen besluit en definitief besluit bedoeld. Naast het consulteren van de inwoners was er ook nog een formele gelegenheid tot inspreken vlak voor de raadsvergadering. Dat er dan ook nog meningsvorming plaatsvindt op het allerlaatste moment is niet meer dan logisch. Dat Patricia IJsbrandij een oplossing zoekt die het goede van twee werelden probeert te verenigen is heel dapper. Ambtelijk sterker worden en toch de democratie dicht bij de burgers houden. Bedacht moet worden dat het besluit tot een bestuurlijke fusie is gebaseerd op een negatieve motivatie. Een negatieve motivatie betekent dat er wordt verondersteld dat het beter wordt, maar dat dat nog bewezen moet worden. Ja, de lasten van de inwoners gaan wellicht omlaag bij een bestuurlijke fusie, maar eigenlijk is dat een asociale motivatie. De armere inwoners van de fusiegemeente gaan meer OZB betalen en de rijkere inwoners van Wijdemeren profiteren er van. Daarbij zeg ik niets nieuws. Dat weet elk raadslid. Eigenlijk is elke fusie, of het nu een bestuurlijke of een ambtelijke is, een sprong in het duister. Mijn enige hoop is dat het communicatieplan dat nu gemaakt gaat worden beslismomenten bevat waarin de inwoners serieus geraadpleegd worden. Het zou jammer zijn als er nu een meerjarige verlammingsperiode gaat ontstaan waarin de burgers denken: “Ze zoeken het maar uit”.

  3. Patricia verwoordt en vertegenwoordigt de uitgangspunten van DorpsBelangen, in de afgelopen ledenvergadering bleek dat duidelijk evenals in de afgelopen commissievergadering waar inwoners hun afkeer uitspraken over de gang van zaken. Hoe je het ook wendt of keert Patricia bleef standvastig als DorpsBelangen en Voigt juist niet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.