Natte scheet over AZC-onderzoek

Het was een andere plek dan Rading 1 en het was een ander politiek orgaan dat beraadslaagde. Dat politieke orgaan, de Tweede Kamer, meende, lang geleden, een ferme daad te stellen die echter niets voorstelde. ,,Een natte scheet’’, oordeelde een collega-journalist. Ik moest daar donderdagavond aan denken in de Wijdemeerse raadzaal.

Margriet Rademaker (DLP) achter het spreekgestoelte. Later zou ze namens alle fracties de motie van treurnis indienen. (Foto Douwe van Essen)

Rik Jungmann zette afgelopen nacht al razendsnel een mooie schets online van wat zich in de Wijdemeerse politieke arena afspeelde. Bijvoorbeeld over de lange lijst klachten van alle fracties over hoe het is misgegaan in de aanloop naar het onderzoek over de vraag of op het Nera-terrein wel of niet een asielzoekerscentrum (AZC) mogelijk en gewenst is.

Geen antwoorden

Ik pik er nog een paar aspecten uit om iets verder op in te zoomen. Zo hield Rosalie van Rijn (CDA) het college voor: ,,U wist al weken wat wij (de gemeenteraad, red.) wilden en verwachtten’’. Hoe het college dat kon weten? Van Rijn: met de fractievoorzitters is ‘drie keer vergaderd, er zijn drie keer vragen gesteld en er zijn drie keer geen antwoorden gekomen’.

Nu had eerstverantwoordelijk wethouder Maarten Hoelscher al opgemerkt dat hij in de tijd dat de AZC-ophef steeds verder om zich heen greep tweeënhalve week afwezig was. Dat was, vernam ik in de wandelgangen, niet omdat hij ergens op een mediterraan terras vakantie vierde, maar vanwege een nare zaak in de privésfeer die zijn aandacht en aanwezigheid vereiste.

Burgemeester aanspreekpunt

Ook vernam ik dat tijdens Hoelschers afwezigheid burgemeester Crys Larson inzake de AZC-kwestie zou fungeren als ‘aanspreekpunt’ voor de fractievoorzitters. Zij is voor deze zaak weliswaar niet de eerstverantwoordelijke binnen het college, maar op onderdelen is ze dat wel. Openbare orde en veiligheid (denk aan de afgelaste informatiebijeenkomsten voor inwoners) zijn immers onderwerpen waarover de burgemeester gaat. En ze zal zich vast ook over andere aspecten van de AZC-ophef op de hoogte hebben laten houden, mag je aannemen – zeker toen Hoelscher even verstek moest laten gaan en zij ‘aanspreekpunt’ was.

Larson: leiderschap ? (Foto Douwe van Essen)

Maar dat laatste bleek lelijk tegen te vallen, zo pikte ik in de wandelgangen eveneens op. Als fractievoorzitters hun ‘aanspreekpunt’ lastige vragen voorlegden, liet Larson doodleuk weten dat het AZC haar portefeuille niet is en gaf ze geen antwoord. Da’s nog eens leiderschap in lastige tijden . . . .

Maar nu de gemeenteraad zelf. Die blies donderdag langdurig stoom af – en terecht. De ontstemming over het optreden van het college in dezen was raadsbreed, geen enkele fractie uitgezonderd. En toen volgde een lange schorsing die ook nog eens met een kwartier werd verlengd.

Nationaal recordhouder

Eerst kroop de coalitie bij elkaar, vervolgens schoof ook de oppositie aan. Ongetwijfeld werd gewerkt aan een motie. Maar wat voor motie? Met de eerder die avond beëdigde wethouder Ron de Haan – pakweg 35 jaar geleden waren we korte tijd collega’s bij Haarlems Dagblad – maakt ik er nog een grapje over. Zou het een motie van wantrouwen worden tegen het hele college, dan zou hij in één klap nationaal recordhouder worden: nog op dezelfde avond van zijn beëdiging alweer weggestuurd – en over iets waaraan hij part noch deel heeft gehad.

Maar een motie van wantrouwen, in elk geval een tegen het hele college, lag niet in de lijn der verwachting. Inzake het AZC-onderzoek heeft het college er wel een janboel van gemaakt, maar is dat ernstig genoeg om het college weg te sturen precies in deze voor de gemeente Wijdemeren zo cruciale maanden?

Afkeuring

Een motie van afkeuring lag meer voor de hand. Indien aangenomen verplicht die het college tot niets, maar het is wel een danige politieke oorvijg. Wat ik echter vreesde, gebeurde: het werd een motie van treurnis. Een krakkemikkig geformuleerde motie bovendien. Hij was niet gericht tegen wethouder Hoelscher, maar er staat ook nergens dat hij mikt op het hele college. Toch zal dat laatste van de indieners (alle fractievoorzitters) wel de bedoeling zijn geweest. Logischerwijs werd de motie unaniem aangenomen.

En wat betekent dat nu? Dat de raad het optreden (of het gebrek daaraan) van het college in de AZC-zaak zeer betreurt, was tijdens het langdurige interpellatiedebat al meer dan duidelijk geworden. Daarvoor was die motie van treurnis dus niet nodig.

Dat niet is gekozen voor een motie van wantrouwen laat zich goed verklaren (zie hierboven). Maar waarom koos de raad dan niet voor een pittige motie van afkeuring? En wat dacht de raad te bereiken met die motie van treurnis?

Bangig gebaar

Misschien hebben de fracties wel gedacht dat ze met zo’n motie van treurnis toch maar mooi hun tanden lieten zien. Dat is echter niet het geval. Een motie van treurnis verplicht het college tot niets en heeft ook overigens geen gevolgen. Het aannemen van die motie is geen dappere daad van de raad, het is een bangig  gebaar dat niets voorstelt, het is ‘een natte scheet’.

Eén gedachte op “Natte scheet over AZC-onderzoek”

  1. Waarom heeft ‘onze’ burgemeester op het moment dat zij verantwoording moest afleggen over orde en veiligheid niet het voorzitterschap aan bv. Gert Zagt overgedragen? Duikt zij voor haar rol in deze en laat ze de PvdA wethouder alleen? Wie gaat er eigenlijk over communicatie, wie had overleg met justitie en politie? Of kwam het haar politiek wel goed uit zo, gelet op haar VVD carrière?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.