Het was prijsschieten in de eerste Raad

In de eerste vergadering van de nieuwe raad ging het uiteraard over het bestuursakkoord. Dat was te verwachten. De oppositiepartijen nemen de gelegenheid te baat om vragen te stellen,  verduidelijkingen te vragen en kritiek te  leveren op het bereikte onderhandelingsresultaat. Omdat De  Lokale Partij veruit de grootste is in de Raad, gingen veel vragen in hun richting. Als ik de verslagen goed gelezen heb, begon toen de ellende. De fractievoorzitter bleek niet in staat te antwoorden. Er kwam een schorsing, maar het kwam niet meer goed. Het werd een chaos, zoals een raadslid mij vorige week vertelde.

Margriet Rademaker, fractievoorzitter van De Lokale Partij weigerde te antwoorden. (foto: Douwe van Essen)

Boegbeelden in het college
De boegbeelden van De Lokale Partij in het college, Gert Zagt en Alette Zandbergen. De fractie mist hun ervaring en dobbert. Voor de PvdA/GL fractie geldt dat ook met Stan Poels in het college, maar in mindere mate dankzij de bestuurlijke ervaring van Wilna Wind. (foto: Douwe van Essen)

Het is uiteraard nog veel te vroeg om conclusies te trekken. Je bent onervaren, je bent zenuwachtig omdat het je eerste optreden betreft, je voelt de spanning dat je het nu waar moet gaan maken. Alles moet je leren, maar toch. Al eerder heb ik op deze site geschreven dat het wel begrijpelijk is dat de beide boegbeelden van  DLP in het college zijn gaan zitten, maar dat het niet verstandig is. Omdat daardoor, op één lid na, zeven totaal onervaren leden de raadsfractie zijn gaan vormen. Als de herders vertrekken doolt de kudde. DLP moet echt aandacht aan dit probleem besteden.

De fractie van DLP. De enige oudgediende in de fractie van 8 (van de 19 zetels) is Olivier Goetheer (donker haar in het midden). (Foto: Douwe van Essen)
Enkele kenmerken van lokale partijen

Toen ik in 1970 politiek actief werd was er in de gehele provincie Utrecht geen lokale partij te bekennen. Dat was een verschijnsel voor het Zuiden van ons land in de katholieke streken waar de Katholieke Volkspartij  zo dominant was, dat er op plaatselijk niveau de behoefte bestond om een eigen partij te beginnen. Vaak een lijst onder de naam van de lijsttrekker die vaak een vooraanstaande rol in de samenleving vervulde: de voorzitter van de harmonie of de schutterij of iemand uit het agrarisch milieu.

De grote opkomst van de lokale partijen kwam door Pim Fortuyn. Overal in het land verschenen partijen met de naam “Leefbaar” erin. Denk aan het succes van Jan Nagel in Hilversum. Na de moord op Pim verdwenen ze weer snel. De LPF nam nog wel aan een kabinet deel, maar viel ruziënd uiteen.

Na de “Leefbaren” kwamen  de” Hart voor”. Vul maar een gemeentenaam in. Inmiddels zijn lokale partijen belangrijke spelers in de lokale democratie geworden. Soms zijn ze ontstaan door een afscheiding (zoals in onze gemeente), soms uit onvrede over het beleid van de gemeente, soms door een concrete aanleiding: de plaatsing van windmolens of een datacentrum .Ook komen lokale partijen voort uit het verzet tegen naar hun oordeel “megalomane “projecten, als de bouw van schouwburgen Kortom iedere lokale partij heeft zijn eigen geschiedenis.

Afkeer van landelijke partijen

Een belangrijke reden voor de bloei van lokale partijen is de afkeer van de landelijke partijen, aan wie het niet lukt op landelijk niveau belangrijke problemen op te lossen. Partijen die Haagse vraagstukken niet kunnen oplossen, zoals de toeslagenaffaire en de schade aan de woningen van de Groningers , om er slechts enkele te noemen, verliezen ook plaatselijk hun aantrekkingskracht, zeker als er lokale alternatieven zijn. Ik heb eens de lokale partijen de onbetaalde rekeningen van de landelijke partijen genoemd.

Partij hoppen

In het algemeen genomen zijn de lokale partijen meer praktisch dan ideologisch verplicht. Dat verkleint de stap om toe te treden. Zo was Nelleke Schenkkan ooit raadslid voor Algemeen Belang (lokaal Ankeveens) in ‘s-Graveland, later was zij wethouder voor Groen Links in Wijdemeren  en recent interim voorzitter van Hart voor Hilversum. Karin Walters was in Hilversum  eerst wethouder voor de SP en is nu wethouder voor HvH in die plaats.

College 20 april 2006. v.l.n.r. de wethouders Nelleke Schenkkan (GL), Lia Moote (PvdA), Wim Neef (CDA) en Wim Lorjé (VVD). (foto: Douwe van Essen)

Een ander punt waar de lokalen bij opvallen is de aandacht voor het kleine leed. Als de scootmobiel rijders in Den Haag protesteren tegen de beperking van hun snelheid staat De Mos van de Haagse Stadspartij vooraan om hun protest te ondersteunen.

Door de grote verschillen is het moeilijk te duiden, waar zo’n lokale partij voor staat. Waarin onderscheidt DLP zich  van andere partijen? Waaruit bestaat de aantrekkingskracht van deze partij? Waar staan ze voor, behalve een gezond financieel beleid. Wat onderscheidt DLP van de andere partijen in onze raad? Ik zou het zo niet weten. Vaak zijn het de personen die het gezicht van  de partij zijn die de aantrekkingskracht van de partij bepalen.

De zwakte van de lokale partijen

Alle gevestigde partijen hebben speciale organisaties voor Raads- en Statenleden .

Bestuurdersorganisaties die bijeenkomsten organiseren, studies verrichten en nieuw talent trainen. Ook kunnen raadsleden terugvallen op zo’n organisatie met vragen over het raadswerk. Landelijke partijen hebben afgevaardigden in het parlement, de staten en de gemeenteraden. Met partijgenoten in die gremia kun  je contact opnemen en ook kun je je collega-partijgenoot in een aangrenzende gemeente raadplegen, Als raadslid van een lokale partij kun je dat niet. Voor de kwaliteit van het raadswerk is het noodzakelijk dat ook lokale partijen hun leden trainen  en toerusten voor hun taak. DLP moet echt werk maken van de kwaliteitsverhoging van hun raadsleden, door coaching, individueel en als groep. Met zulk een grote fractie dragen zij grote verantwoordelijkheid voor het bestuur van onze gemeente. Aanloopproblemen: soit, wennen: dat mag, maar al te lang met de mond vol tanden blijven staan is niet verantwoord voor al die kiezers die DLP bij de laatste verkiezing hun vertrouwen gaven.

Wim Kozijn

Eén gedachte op “Het was prijsschieten in de eerste Raad”

  1. U zou niet weten waarom de DLP zo vernietigend uithaalde in onze gemeente waar eigenlijk maar 10 van de 19 raadsleden recht hebben op hun functie als raadslid? Omdat er zoveel niet-stemmers waren…hoezo, representatieve democratie…. 9 nietbezette stoelen zouden telkens een keihard symbool moeten zijn…en dus 9 minder raadsleden….
    Ik denk dat het alles te maken heeft met hun slimme tactiek, namelijk bij elke protestgroep mondeling aansluiten. Nooit maar dan ook nooit dit schriftelijk bevestigen! Het zogenaamd altijd eens zijn met protesterende groepen…. Wie neemt nu die rol over zonder er politieke schade over op te lopen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.