Wantrouwen in de Raadszaal

Vanavond werd in de raadszaal gesproken over een onderwerp dat niet op de agenda stond. Dat gebeurde omdat het college vanmorgen een overval pleegde op het vertrouwen van de omwonenden en ondernemers van de Nieuw Loosdrechtse Dijk.

Die dijk was de afgelopen winterperiode en het vroege voorjaar het toneel van werkzaamheden aan de weg en de onderliggende infrastructuur als riool, gas-, elektriciteits- en waterleidingen. Dat ging niet zonder slag of stoot, omdat de weg afgesloten werd voor verkeer met handhavers, slagbomen en verkeerslichten.

Op 4 februari schreef ik hierover onder de kop “Wethouder Zagt geeft niet toe”. Die vergadering was een litanie aan het adres van wethouder Gert Zagt (DLP) over slechte communicatie, onbeantwoorde brieven, brandbrieven van ondernemers en verslaggeving over burgerlijke ongehoorzaamheid en onvrede. Je zou dus verwachten dat verdere stappen in dit project voorafgegaan zouden worden door overleg met de buurt en de ondernemers. Overleg, waarbij werd uitgelegd welke werkzaamheden er gedaan moeten worden, welke overlast die kunnen veroorzaken, wat daar tegen gedaan zou worden en hoe de planning van dit deelproject eruit ziet. Om kort te gaan draagvlak en begrip creëren bij de betrokkenen. Zeker gezien de voorgeschiedenis.

Mokerslag

Helaas. Vanmorgen werd een Raads Informatie Brief (RIB) naar de raad gestuurd met de titel “Raadsinformatiebrief voortgang project herinrichting Nieuw Loosdrechtsedijk in Boomhoek en Muyeveld”. Ging de brief over de voortgang van het project op de Nieuwe Loosdrechtsedijk? Zeker. Stond er slechts globale informatie over het project en een eventuele planning in? Als voorbereiding op nadere informatie en een informatieavond voor de betrokkenen? Zeker niet! In die brief, die als een mokerslag bij de betrokkenen binnen kwam en in het persbericht dat tegelijkertijd aan de media (niet Rading Nul) verzonden werd, stond, vrij vertaald,  als belangrijkste boodschap:

“Bewoners en Ondernemers van de Nieuw Loosdrechtsedijk (NLDRdijk) wij hebben besloten om fase 2 van het project te starten op 1 oktober van dit jaar. Die fase 2 kan niet afgerond worden in de komende winter, dus ook in het najaar van 2024 zal er nog een deel worden gerealiseerd. Om redenen van veiligheid en snelheid van realisatie van de fasen, zal de Nieuw Loosdrechtsedijk geheel worden afgesloten voor gemotoriseerd verkeer.”

Op de achterste benen

In de brief stonden flink wat argumenten waarom dit besluit zo genomen werd, maar het op het effect bij de omwonenden was in het geheel niet gerekend door het college. Dat effect was dat de Nieuw Loosdrechtsedijk op de achterste benen stond en gemobiliseerd werd om te protesteren.

Eén grote aanklacht

Ten behoeve van de opwinding verschoof commissievoorzitter Olivier Goetheer het agendapunt over de NLDR dijk naar het begin van de vergadering. Dat begon vanavond met de inspraak van mevrouw Blokland, omwonende van de NLDR dijk. Die inspraak was één grote aanklacht tegen het college. Brieven werden niet beantwoord. Op een verzoek om in gesprek te komen met wethouder Zagt werd niet gereageerd. Een enquêteformulier met niet kloppende data kon door vakantie niet ingeleverd worden, etc., etc., etc. “U bent toch van de transparantie en de democratie? U besluit vandaag pardoes zonder overleg zonder transparantie.” Mevrouw Blokland was boos, heel boos, hetgeen zij desondanks rustig en zakelijk verwoordde.

Vragen, vragen, vragen

Na haar inspraak waren de fracties aan de beurt. Wethouder Zagt werd bedolven onder de vragen van de ene fractie nog feller en in krachtiger bewoordingen dan de andere. Oppositie en coalitie, behalve DLP. De sleutelwoorden in die vragen waren gebrek aan communicatie, verbeterde coördinatie van het werk, de kwaliteit van het werk, de totale afsluiting en de gevolgen daarvan en natuurlijk de financiën.

Te veel om hier op te noemen, allemaal uiterst kritisch behalve Patricia Roobol, die namens De Lokale Partij van partijgenoot Gert Zagt begrip had voor het besluit van het college. Twee uur werd er over fase 2 van het project NLDR dijk gesproken. Een uur daarvan was wethouder Gert Zagt aan het woord. Aarzelend, voorzichtig nadenkend over ieder woord dat hij sprak, ontkennend dat er hem verzoeken van betrokkenen voor een gesprek hadden bereikt en alle opties open houdend van het vervolgproject. Maar vast houdend aan het genomen besluit van de totale afsluiting gedurende vier maanden.

Geen duidelijkheid

Tot slot kreeg mevrouw Blokland weer twee minuten het woord. Zij was glashelder. Haar inspraak was zij begonnen met groot wantrouwen. Zij gaf nu haar slotconclusie: “Ik heb geen duidelijkheid gekregen! Ik heb nog even veel wantrouwen over de manier waarop dit project uitgevoerd zal worden!

Bo de Kruijff (VVD) voelde aan dat er in de raadszaal twee diametraal tegenover elkaar staande verzamelingen mensen zaten. De publieke tribune en raad en college. Hij stelde voor om tegen dat brede wantrouwen iets te doen, bijvoorbeeld met een bijeenkomst van college en omwonenden en ondernemers. De wethouder straalde uit dat hij nu eenmaal een, in zijn ogen onontkoombaar besluit had genomen. In zo’n bijeenkomst zag hij niet veel.

Wat gaat hier mis?

Wat gaat hier nu mis, vraag je je af. In ieder geval is de volgorde volkomen verkeerd. De wethouder moet met goede en open communicatie eerst werken aan begrip en draagvlak,  waarna hij een besluit kan nemen dat iedereen dan begrijpt, ook als men het er niet mee eens is.
Hier besluit de wethouder met een brief en een persbericht ’s ochtends, waarmee hij bereikt dat de betrokkenen én de raadsleden zich niet serieus genomen voelen en ’s avonds direct in de contramine gaan. Wethouder Gert Zagt maakt het zichzelf daarmee veel moeilijker dan nodig is. Maar deze wethouder heeft een ruim track record aan onverwacht genomen besluiten zoals ook bleek in de vergadering van 4 februari.

Revindicatie

Maar ook bijvoorbeeld de Kerstbrief van eind 2011 waarmee de wethouder, pats boem, 609 brieven verzond aan niets vermoedende inwoners die (veelal ten onrechte) beschuldigd werden van landje pik van de gemeente. Of ze maar even binnen een maand  wilden kopen, huren of ontruimen. Een project dat begon op 1 januari 2012 en eind december 2017 af liep. Revindicatie, die veel ellende bij burgers veroorzaakte en tonnen kostte aan juridische bijstand en rechtszaken tegen burgers.