Lokale partijen door de knieën

De conclusies uit alle vertrouwelijke overleggen van de laatste weken kon eigenlijk geen verrassing zijn. Wie enigszins de gemeentepolitiek van Wijdemeren volgt, kon al lange tijd zien aankomen dat deze gemeente niet meer zelfstandig verder kan. De problemen zijn te groot en de financiële situatie is allerbelabberdst.

Geen cent te makken.

Toch kan ik me goed voorstellen dat het  besluit om de gemeente op te heffen vooral voor de lokale partijen een moeilijk te verteren gegeven is. Verkiezing na verkiezing is in hun programma’s opgenomen dat de gemeente zelfstandig kon blijven, om nu tot de conclusie te komen dat het een illusie is.

Zelfstandig?   “Ja !”: zeiden ze.

Voor deze column las ik mijn bijdrage “Een rondje langs de velden” van juni  2021 terug. Dit artikel was gebaseerd op een artikel van Herman Stuijver in het Weekblad Wijdemeren. Hij vroeg toen aan een viertal fractievoorzitters of Wijdemeren zelfstandig verder kon. Allemaal antwoordden zij met “ja”! De oplossingen  die zij aandroegen waren eenvoudig van aard ”:geen geld uitgeven dat je niet hebt en beter de boel organiseren (Zagt); je  meer dan 100% inzetten voor de gemeente, goed nadenken en zorgvuldig handelen, de hand op de knip (Voigt); ondernemend bezig zijn (Verbruggen) en het rijk moet met geld over de brug komen (Roosenschoon)”.

Als het nog eens naleest ben je toch wel erg verbaasd over de simpelheid van de voorgestelde oplossingen en het totale gebrek aan inzicht van wat er werkelijk aan de hand was.

Kapseizen was al begonnen.
Wijdemeren maakt slagzij. (Foto: Douwe van Essen.)

Je kunt een hele analyse maken van wat er allemaal fout is gegaan, maar het lijkt wel dat de raadsleden geen idee hadden dat het schip al volop aan het kapseizen was.  Het is  de paradox van Gert Zagt die als voorvechter van de zelfstandigheid van de gemeente, door de puinhoop van de gemeentefinanciën op te ruimen tot de conclusie moet komen dat zijn eigen mantra van de zelfstandigheid niet te handhaven is. Dat is een hard gelag.
Tevens toont het aan dat je niet elk verlangen dat je hebt in een politiek doel kunt vastleggen.

Hoe dan?

Natuurlijk kun je naar zelfstandigheid blijven streven en als vanzelfsprekendheid aannemen, maar  dan  moet je ook aantonen dat dat mogelijk is, want feiten zijn sterker dan verlangens. Als je beweert zelfstandig te kunnen blijven, moet je ideeën aandragen op welke manier die zelfstandigheid gecontinueerd kan worden.

Stemmen op een illusie.

Van beide lokale partijen heb ik nooit gelezen of gehoord war er voor nodig is om zelfstandigheid te bewaren. Als dan blijkt dat het zelfstandig voortbestaan van de gemeente niet meer mogelijk is, komt dat hard aan. Dan is het even behoorlijk slikken. Want het blijkt, zeker de laatste jaren, dat je in een illusie hebt geloofd, waarmee je veel stemmen hebt vergaard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.